Samen met Daphne

Voelen kunnen we in aanleg allemaal, maar vrijwel niemand heeft geleerd hoe je het in de praktijk op een gezonde manier doet. Wel leerden we onze emoties wegslikken, verstoppen, verdoven en afleiden omdat we ons anders aanstelden, dingen te groot maakten of te moeilijk deden.

En nu zitten we met een probleem.

Alles wat weggestopt werd blijkt in werkelijkheid niet weg te zijn. Het heeft zich opgehoopt in ons lijf en laat zich niet meer afleiden. Het schreeuwt om aandacht in de vorm van burnouts, depressies, ADHD of lichamelijke klachten. Bovendien zijn de afleidingsmanoeuvres juist het probleem geworden. We verliezen ons totaal in allerlei verslavingen die steeds destructiever worden. Wat nu?

Terug maar even naar de basis.

Voelen doe je met je lijf en om precies te zijn met je zenuwstelsel. Eigenlijk gaat het vanzelf, als je het niet steeds anders zou willen hebben dan het is. Ik bedoel, als er traan opkomt en je laat hem rollen is er een emotie verwerkt en daarmee een toekomstig probleem voorkomen. En zo werkt het met elke emotie. Dat lijkt simpel, maar dat is het voor veel mensen niet. Ze zijn vergeten hoe het moet of hebben het simpelweg niet geleerd.

Voelen kan je leren.

Met de komst van de polyvagaal theorie hebben we een vrij simpele handleiding gekregen die je de weg wijst in je eigen lijf. Je zenuwstelsel weet heel goed hoe je emoties en dus ook trauma verwerkt. Je moet alleen even weten hoe je dat zijn werk kunt laten doen. In een paar simpele stappen leer ik je hoe je op een gezonde manier emoties verwerkt en dan is het aan jou.

Oefenen maar.

Elke dag weer en een leven lang dienen zich mogelijkheden aan om wat je geleerd hebt in de praktijk te brengen. Zo kun je steeds meer zijn wie jij in werkelijkheid bent en open je de ruimte voor anderen om dat ook te doen.