Wat zou jouw innerlijk kind tegen je zeggen, als die ineens tot leven komt?
Stel je voor... Je komt ’s avonds laat thuis na een veel te lange dag. Je hoofd zit nog vol met alles wat er morgen moet gebeuren. Deadlines. To-do’s. Mailtjes die je nog had moeten beantwoorden. Afspraken die je moet voorbereiden. Mensen die op je rekenen.
Je ploft op de bank, maar echt ontspannen lukt niet. Dus klap je toch nog even je laptop
open. Nog één ding afmaken. Nog één lijstje nalopen. Nog één taak die eigenlijk niet kan
wachten.
Tegen de tijd dat je eindelijk in bed ligt, ben je kapot. Je neemt iets tegen de hoofdpijn, zet je wekker veel te vroeg en spreekt met jezelf af dat je morgen écht productiever, rustiger en beter georganiseerd gaat zijn.
Maar dan...
Word je midden in de nacht wakker geschud. Door je kleine ik.
Een foto van jouw vierjarige zelf komt ineens tot leven en begint tegen je te praten.
WHAT?!?!?!
Je knippert een paar keer met je ogen. Droom ik nou? Heb ik per ongeluk het verkeerde pilletje genomen? Of is dat kleine dametje op de foto écht tegen mij aan het praten?
Jep. Dat overkomt mij.
Althans... in mijn theatervoorstelling. 😉
“Ik ben er nog steeds, hoor,” zegt Kleine Maxime.
“Heel diep ín jou. Maar jij sluit mij al héél lang buiten. Toen je groter werd, ben je mij gewoon vergeten! Zie je het dan niet? Jij bent jezelf niet meer!”
Ik probeer nog tegen te sputteren. Maar ik bén toch gewoon mezelf? Ik ben nog steeds dezelfde Maxime, alleen dan 30 jaar ouder en wijzer!
Kleine Max is niet onder de indruk. “Ja, dat is waar,” zegt ze. “Maar je bent ook zóveel serieuzer. En saaier. Je bent alIjd moe. Je hebt alIjd hoofdpijn en bent druk, druk, druk.”
Au. Ze heeft pijnlijk veel gelijk.
“Je luistert alleen nog naar wat andere mensen zeggen. Je zegt steeds dat je “succesvol” wilt worden. Wat is dat eigenlijk? Waarom doe je niet meer wat je deed toen je mij was?”
Misschien herken je het wel.
Niet dat een foto van je vierjarige zelf midden in de nacht tegen je begint te praten, hoewel dat natuurlijk een fantastische wake-upcall zou zijn. Maar ergens - onderweg naar het volwassen worden - raken we vaak iets kwijt. Onze onbevangenheid. Onze kinderlijke dromen. Onze speelsheid.
We worden ouder en leren dat we “realistisch” moeten zijn. Dat we hard moeten werken, verantwoordelijkheid moeten nemen en iets van ons leven moeten maken. En voor je het weet ben je vooral heel goed geworden in voldoen aan alles wat er van je verwacht wordt: een goede carrière, financiële zekerheid, een fijn thuis, een volle agenda. Een leven waarvan je aan de buitenkant denkt: ik heb het toch hartstikke goed voor elkaar?
En misschien héb je dat ook, maar waarom knaagt er dan toch iets? Wat als dat “perfecte plaatje” toch niet het succesgevoel geeft waar je al die tijd zó hard voor hebt gewerkt?
Als je heel eerlijk bent... wat zou jouw kleine zelf dan nu tegen je zeggen?
Weet jij eigenlijk wel wie je bent en wat jouw hart écht verlangt, als de buitenwereld er zich niet mee zou bemoeien? Als er geen regels zouden zijn over wat ‘hoort’ en ‘niet hoort’? En wie bepaalt eigenlijk wat voor jou wel of niet ‘realistisch’ is?
Wat als je niet langer zou wachten op de toestemming van buitenaf, maar die eindelijk aan
jezelf gaat geven?
De 100 miljoen vraag
Of stel jezelf eens deze vraag:
Wat zou jij doen als je 100 miljoen op de bank had?
Niet omdat geld overal het antwoord op is, maar omdat die vraag je misschien heel even helpt om alle bezwaren, verwachtingen en praktische “ja-maars” stil te zetten.
Wat zou je doen als je niet bang hoefde te zijn voor wat anderen ervan vinden? Als je niet eerst hoeft te bewijzen dat je er goed genoeg voor bent? Of niet hoeB te wachten op het juiste moment?
Misschien komt het antwoord sneller dan je denkt.
Een magische wake-upcall
In mijn theatervoorstelling Alles kan... als jij het laat gebeuren! gebeurt precies dat: Kleine Maxime schudt haar volwassen zelf wakker.
Dankzij AI komt mijn innerlijk kind letterlijk tot leven en ontstaat er een gesprek tussen de vrouw die ik geworden ben en het meisje dat ooit precies wist waar ze van droomde. En geloof me: dat dametje neemt geen blad voor de mond. 😉
Op 6 november nodig ik je uit om mee te gaan op deze magische reis tijdens Alles kan... als jij het laat gebeuren! in ’t Zonnehuis in Amsterdam.
Een persoonlijke, muzikale theatervoorstelling voor iedereen die zichzelf herkent in het volwassen leven vol moeten, prestatiedruk, perfectionisme en verwachtingen, maar nieuwsgierig is naar wat er gebeurt als je al die ruis heel even stilzet.
We hoeven namelijk de magie van het leven niet buiten onszelf te zoeken. Die leeft al die tijd al in onszelf: in het deel dat nog durft te dromen, te spelen, te voelen en te geloven.
En misschien weet jouw innerlijk kind allang het antwoord op de vraag:
Als alles mogelijk was... wat zou ík dan kiezen?
✧
Praktische informatie
Alles kan... als jij het laat gebeuren!
Theatervoorstelling Amsterdam | Maxime Coesèl
📅 Vrijdag 6 november 2026
🕗 Aanvang: 20.00 uur
📍 ’t Zonnehuis, Amsterdam
⏱ Speelduur: ca. 70 minuten
🎟 Klik hier en bestel je tickets via Hipsy
