De kracht van stilte in een steeds luidere wereld

De maatschappij lijkt met de dag luider, hectischer en sneller te worden. We rennen en vliegen vaak mee in een dagelijkse stroom van afspraken, verplichtingen, doelen, rollen en verwachtingen. En dan is er ook vaak nog die telefoon, die gretig je aandacht opslorpt.

Je dagen zijn vol. Je bent moe. Kon je maar even uitrusten en niet altijd “aan” staan. Je doet je best om alles bij te houden, maar ondertussen voel je dat je weinig ruimte hebt om even op adem te komen en weer te voelen. Je mist momenten van werkelijke verbinding, met jezelf, met de mensen om je heen en met het leven zelf. Ik weet als geen ander hoe dit voelt. De ommekeer in mijn leven kwam door één kennismaking: met de kracht van de stilte.

Van wiseguy, naar nice guy

Acht jaar geleden reed ik op mijn motor voor het eerst naar een stilteweekend. Mijn leven was op dat moment verre van stil. Voor de buitenwereld leek het misschien wel een droom: een snel groeiend bedrijf met het bijkomende aanzien, geld, succes, grote feesten, dure hotels en een jong “gelukkig” gezin. Ik vond mezelf een hele vent en spiegelde me zonder gêne aan hét voorbeeld van de Alpha-man uit de serie Suits: Harvey Specter.

Tegelijkertijd stond mijn relatie op klappen, voelde ik niets anders dan woede en verwijten naar mijn ouders over mijn jeugd, liep ik feest na feest af op zoek naar vervulling en was ik alle verbinding met mezelf en ook mijn twee jonge dochters kwijt.

Ik voelde zoveel onrust en leefde vrijwel alleen maar in mijn hoofd. Ik probeerde alle ballen hoog te houden en rende mezelf kapot. Ik wilde zo graag gewoon even rust, even niks. Iets in mijn fluisterde dat ik behoefte had aan stilte, ik meldde mij aan voor een stilteweekend.

Met knikkende knieën zette ik mijn motor op de parkeerplaats van het klooster.

Wat volgde was misschien wel de meest impactvolle ervaring uit mijn leven. Niet groots, meeslepend en intens (zoals ik het toen graag had), maar zacht en gestaag. Mijn grootste angst, stil zijn, bleek een eerste stap terug naar mezelf. De stilte voelde als een bevrijding, als een plek waar ik eindelijk kon loslaten, een plek waar ik mocht zijn wie ik was en mocht voelen wat er gevoeld wilde worden. Na twee dagen zonder prikkels en met liefdevolle begeleiding kwam mijn hoofd, dat zo vol zat met oordelen, eindelijk een beetje tot rust. Ik begon weer met mijn hart te verbinden. De woede naar mijn ouders maakte plaats voor liefde en dankbaarheid. Nu ik dit opschrijf klinkt het bijna te mooi om waar te zijn, maar het was echt zo.

Er was een zaadje geplant. Of eigenlijk: het zaadje was er al altijd al, ik leerde alleen het bestaan ervan. Vanaf dat moment ben ik mijn relatie met de stilte gaan verdiepen, verkennen en eren. Ik leerde mediteren. Ik ontdekte de combinatie van concentratie-meditatie (om tot rust in je hoofd te komen en het bewustzijn te verdiepen) en Vipassana-meditatie(om met de emoties te kunnen zijn en ze echt te voelen). Langzaam begon mijn leven op alle vlakken te veranderen. Ik werd een ander mens. Of misschien beter gezegd: ik ontdekte wie ik diep van binnen eigenlijk altijd was geweest. Ik maak nu weleens het grapje: ik ging van mister wiseguy naar mister nice guy.

Ik verkocht mijn bedrijf, verhuisde naar de natuur en startte samen met Eric van Tilburg en Anouk Bommer stichting Samatha. Een stichting die zich inzet om de kennismaking met stilte, meditatie en vooral ook de reis naar binnen toegankelijk te maken voor mensen zoals ikzelf. Jonge vaders, jonge moeders. Drukke levens vol van “moeten”, van rollen en zoveel gedachten. Via stilte, meditatie en ademwerk bieden we een liefdevol programma, waarin deelnemers mogen ontdekken dat er, ongeacht de hectiek en uitdagingen in het leven, altijd een plek van kalmte, vrede en liefde in hen aanwezig is.

Quiet the mind, Open the heart

De kracht van de stilte gaat niet alleen over de afwezigheid van geluid. Dat is eigenlijk maar een klein deel ervan. Stilte gaat veel meer over een plek van kalmte, van weten, van thuiskomen. Een staat van zijn waarin gedachten, rollen en de verkramping die we bewust en onbewust met ons meedragen mogen wegzakken. Zoals Ram Dass het zo mooi verwoord: "When we quiet the mind, we open the heart." In die stille plek verbinden we ons weer met onszelf en met het besef dat we ons verhouden tot iets veel groters dan het individuele ego. Daar stroomt liefde, compassie en dankbaarheid ongelimiteerd.

Wat deze weg zo bijzonder maakt, is dat alles volledig vanuit jezelf komt. Je hoeft er niets voor te doen of aan te passen. Je werkt met jezelf, met je adem, met een zachte blik naar binnen. En stap voor stap ontvouwt zich een compleet nieuwe wereld. Het was voor mij een aanzienlijk zachter en langer proces dan bijvoorbeeld een plantmedicijn, maar het werkt volledig vanuit je eigen zijn. Niets van buitenaf. Alleen jij, je adem en de stilte die er altijd al was.

Stilte een vaste waarde maken in mijn leven is een erg uit de hand gelopen hobby geworden. Het ís mijn leven. Een stilteretraite is geen directe oplossing voor alles, maar het aanraken van die plek in jezelf, het opnieuw verbinden met je hart, is voor veel mensen een diep gevoeld moment van thuiskomen.

Het voelt als een voorrecht om die reis te mogen faciliteren, voor mezelf en voor iedereen die er klaar voor is.

Ben jij toe aan een moment van echte stilte? Of je nu kiest voor een stiltedag, een weekend of een 5-daagse retraite, bij Samatha ben je van harte welkom.

samatha.nl