Ode aan je vulva

Over dit evenement

Ode aan je Vulva
Een evenement van – kutkunst –
6 september 11-16u

Een diepe, liefdevolle, creatieve middag over jouw relatie met jouw yoni. We maken kunst van onze yoni. Alleen voor vrouwen.

“Weet je...”, begon een vriendin tegen me. We zaten op het naaktstrandje waar ik vaak kom. “Al die blote mensen waar ik hier mee geconfronteerd wordt… al die rimpels van die oude mensen… al die bungelende piemels…, dát kan ik nog wel aan hoor. Maar als er dan een vrouw recht voor mijn neus zich voorover buigt, en ik kijk recht in haar vagina… dat is me te veel”.

Ik lach om haar uitbarsting. Ik lach om dat ze zich druk maakt om zoiets. Ik kan me nergens druk om maken. De tijd is eindeloos en het leven is zoet. Zo heerlijk soezend in de zon.

En een moment later dringt tot me door waar ze zich druk over maakt.
En schrik.
Afkeer. Van onze yoni.
Ik herken het. En wil het helemaal niet herkennen. Ik schrik als ik besef hoe ik naar mijn eigen lichaamsdeel kijk. Raar ding.

Bah… zo wil ik helemaal niet naar mezelf kijken. Hoe vaak kijk ik naar mijn yoni? En wat als een man er naar kijkt? Als ik voorbij loopt hier op het strand. Of als ie me penetreert. En mijn yoni ik weet niet hoe lang van alle kanten in beeld heeft? Wat voor beeld heeft hij? Wat voor woorden komen er in hem op? Wat voor associaties? Hij kijkt er vast met bewondering naar. Een man die ik zomaar op een dag ontmoet, kijkt met bewondering naar me. Naar een lichaamsdeel dat ik zelf nooit zie en waar ik een stroef idee bij heb..

Heftig me dit te realiseren. Dat wil ik anders!
Ik bestudeer mezelf vaker in de spiegel. Wil wennen aan het beeld. Het met waardering gaan zien. Nieuwe mooie associaties maken. Met liefde naar dit lichaamsdeel kunnen kijken om wat het me allemaal brengt. Ermee willen pronken. Ik kijk een tijdje vrouwenporno. Zoveel jaar verder maakt het dat ik me veel meer een voel met mijn yoni, alsof mijn lijf één geheel is. Mijn yoni hoort net zo bij mij als welk ander lichaamsdeel dan ook. Hoeft niet meer verstopt te worden. Mag de zon zien.

En ik wens dat dit voor iedereen zo is.

Deze dag maken we kunst van onze yoni.
Delen onze levenservaringen over onze yoni.
We winden er geen doekjes om heen.
Alles mag gezien en besproken worden.

Aan de hand van vragen en wat er maar op komt komen we de dag door met gesprek en kunst maken. Op doek of papier maak je je eigen werk. Met acrylverf, aquarel, vetkrijt, pastelkrijgt, potlood, pen, houtskool, …

And it would be an honour als je je kunstwerk plus kort verhaal wil posten op de facebookgroep om jezelf en je liefde te delen met de wereld.

"Huhuhu", huiverde een vriendin, "dat is veel te confronterend voor mij. Mag ik ook kunst maken van mijn kleine teen?" >> deze dag gaat alleen over yoni's ♥ een andere dag mag je kunst maken van je kleine teen (en andere lichaamsdelen..): Ode aan je lijf, op 11 oktober.

Ode aan je vulva: een diepe, liefdevolle, creatieve middag alleen voor vrouwen.
Groep van 4-8 vrouwen.
Inclusief biologische lunch.
Inclusief materiaal.
In Meppel.
Kosten 90 euro.